ดูจะเป็นที่ยอมรบกันนะครับว่า ทุกคนมีข้อดีและข้อด้อยด้วยกัน ทั้งนั้นไม่ว่าใคร
คนที่ทำงานเก่ง แต่เจ้าโทสะ คนที่เข้ากับใครได้ดี แต่ทำงานเช้าชามเปีนชาม คนที่แต่งตัวดีมาก แต่ใจแคบเหลือเกิน คนที่หยุดอยู่กับที่ ไม่อาจก้าวไปข้างหน้าได้คือคนที่ปราศจาก ความมุ่งมั่นในการแกไขปรบปรุงตนเอง แว่นกันแดด
ผมได้พบเพื่อนบางคนที่ทำงานไม่เก่งนัก แต่ได้ด้นคว้าอ่าน หนังสือ หาวิธีการทำงานที่เป็นระบบ วางแผนการทำงานให้กับ ตนเองอย่างเป็นขั้นตอน จนเดี๋ยวนี้ผ่านมา ๑๐ กว่าปี เขาก้าวหน้าขึ้น มากครับ เก่งขึ้น คล่องขึ้น และคนยอมรับในเ]มือมากขึ้น
ผมได้พบคนขึ้โมโหโทโสที่ยอมรับตนเองตามที่คนอื่นมองแล้ว เขาก็ไปหาหนังสือของพลตรี หลวงวิจิตรวาทการมาอ่านIIกกำลงใจ ให้รู้จักอดทน รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา กลายเป็นคนมีอารมณ์ เยือกเย็นไปได้ครับในเวลาประ มาณ ๓ ปีที่เขาแก่ไขปรับปรุงตัวเอง
พรรคพวกคนหนึ่ง แต่งตัวแสนจะไม่เข้าท่าเข้าทาง ด้วยความ เป็นศิลปินอิสระพอมาทำธุรกิจเพื่อนๆก็พากันขอร้องให้ตัดผมสั้นหน่อย เสื้อผ้าก็รีดเสีย ผูกเนคไทให้เป็น นี่เป็นบุคลิกภายนอกที่จำเป็น
มีผู้จัดการคนหนึ่งครับ เป็นคนตั้งใจทำงานดีเหลือเกิน ขยัน ขันแข็ง ทำงานชนิดหามรุ่งหามคํ่า งานไม่เสร็จก็ไม่ยอมหยุดพัก แว่นตากันแดด
เป็นที่ยอมรับของคนทั่วไปที่รู้จัก
ปัญหาก็คือ ผู้จัดการคนนี้ได้ชักชวนคนอื่นไห'ขยนขันแข็ง ตามตัวเองไปด้วยโดยที่ขาดความเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกผู้อื่น แว่นตา
ลูกน้องออกไปทำงานข้างนอก พอกลบเข้ามาถึงสำน้กงาน ตอนสองทุ่มแล้วก็ยังเรียกประชุมต่อไป เลิกประชุมเอาเลยเที่ยงคืน ไปแล้วก็หลายหน
เวลาประชุมก็ดำเนินการประชุมไม่เป็นใข้เวลายืดเยื้อยาวนาน ผู้เข้าประชุมเพลียมาจากงานนอภแล้ว จึงไม่มีแก่ใจจะนั่งประชุมด้วย กลายเป็นว่าผู้จัดการพูดอยู่คนเดียวเป็นส่วนใหญ่
หลายครั้ง อยู่ ๆ ก็สั่งให้ลูกน้องออกต่างจังหจัดโดยกะทันหัน ไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้ากันไว้ก่อน
โดยถือว่าตนเองก็นาอดนํ้าทนมากกว่า มีความสมบุกสมบนกว่า เอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานว่าคนอื่นจะต้องสามารถทำได้อย่างที่ตนเองทำ จึงสั่งการไปทั้งที่แนความรูสึกของลูกน้อง
บรรยากาศการทำงานจึงน่าเบื่อครับ ลูกน้องพอรู้ว่าต้องประชุม ก็พากันเหนื่อยหน่ายแล้ว ลูกน้องที่ออกต่างจังหจัดแทบไม่มีเวลาเตรียม เสื้อผ้า
แว่นตากันแดด
วันเสาร์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2558
หัวหน้าสายงานเครื่องยนต์ของเครื่องบิน
ในหนังสือ"อินเซิร์จ ออฟ เอกเซลเลนซ์" หรือชื่อภาษาไทยว่า ดั้นด้น สู่ความเป็นเลิศ ได้พูดถึงบริษัทดีเด่นในอเมริกาไว้ว่าเป็นบริษัท ที่ผู้บริหารมักจะออกไปสัมผสกับการปฎิบตงานที่เป็นจริงของพนักงาน อย่างใกล้ชิด ด้วยความเชื่อที่ว่าด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้ทราบ ข้อเท็จจริงและเข้าใจปัญหาอย่างถ่องแท้ แว่นกันแดด
นายฮาร์รี เกรย์ หัวหน้าสายงานเครื่องยนต์ของเครื่องบิน ของบริษัทยูไนเด็ด เทคโนโลยี จะไปเยี่ยมเยียนลูกค้าที่สำนักงานลูกค้า อย่างใกล้ชิด ในขณะที่คู่แข่งข้นไม่เคยทำเช่นนั้นเลย
นายเดวิด โอกิลวี เคยกล่าวว่า อย่าเรียกพนักงานมาที่ห้อง ทำงาน เพราะจะทำให้เขาตื่นตกใจ จงออกไปหาพนักงาน จะทำให้ สามารถสัมผัสเนี้อหาที่แท้จริงของงาน และเป็นโอกาสที่พนักงานจะได้ รู้จักกับผู้บริหาร แว่นตากันแดด
นายเอ็ด คาร์ลสัน แห่งบริษัทยูไนเด็ดแอรไลน์ เรียกวิธีเช่นนี้ว่า การบริหารงานแบบมองเห็นความเป็นจริง ด้วยการเดินทางเป็นระยะ ๒๐๐,๐๐๐ ไมล์ต่อปี เขาจะสัมผัสมือพนักงานทุกคนที่พบ ทำให้เกิด ความคุ้นเคย พนักงานก็กล้าที่จะแสดงความคิดเห็นจริง ๆ ออกมาให้เขา ริบรู้ข้อสำค้ญด้องแสดงความจริงใจว่านั่นไม่ใช่วิธีการจับผิดหากแต่เป็น ความปรารถนาของเขาจริง ๆ ที่จะได้พบได้คุ้นเคยและได้รับรู้ปัญหา
มีหัวหน้าประเภทหนึ่งครับที่ชอบทำร้ายคนอื่นทางวาจา วันไหน ไม่ได้ด่าลูกน้อง วันนั้นท้องขึ้นครับ
ลูกน้องทำงานไม่เสร็จตามกำหนด ยงไม่ทันไต่ถามสาเหตุ หัวหน้าเล่นงานก่อนแล้วว่า "ทำงานชุ่ยอย่างนี้ จะเอาต้วรอดไต้ยังไง"
ลูกน้องมีป้ญหาเกิดขึ้นในระหว่างการปฏิบดงานหัวหน้าบอกว่า "คุณสร้างปัญหาขึ้นมาเอง คุณก็ต้องแก้เอง อย่ามายุ่งกับผม" แว่นกันแดด
ลูกน้องมีเรื่องขัดแย้งกับหน่วยงานอื่น หัวหน้าว่า "มีกันอยู่ไม่ กี่คนแค่นี้ทะเลาะกันด้วยหรือ"
หลายครั้งหลายหนปัญหาที่เกิดขึ้นด้นตอของปัญหาคือหัวหน้า คนนั้นนั่นแหละครับ อนุมัติงานไปแล้ว ผลออกมาไม่ดีก็โยนความผิด ให้ลูกน้องก่อน เพราะวิธีเช่นนี้ทำให้ดูเหมือนว่าตนเองไม่ต้องรับผิดชอบ ต้วย ลูกน้องที่หัวอ่อนอาจจะยอมตามไต้แต่ถ้าหากลูกน้องที่เป็นคนจริง หัวหน้าก็อาจต้องหงายหลังเอาบ้างเหมือนกัน
นี่คือปัญหาวิธีการปฏิบตต่อลูกน้องครับ
ถ้าเป็นหัวหน้าที่มุ่งความสะใจตนเองในการไต้ด่าลูกน้อง ก็ต้อง พบเหตุการณ์แบบนี้ม่อย ๆ ใครเป็นลูกน้องหัวหน้าแบบนี้ก็รับกรรมไป
หัวหน้าที่ดี เมื่อเกิดปิญหาขึ้น เขาจะมุ่งไปสู่ตัวงานเป็นลำดับ แรกครับ
ปัญหานั้นเกิดจากอะไร ถ้าเกิดจากเหตุสุดวิสัย เขาจะมองข้าม
แว่นตากันแดด
นายฮาร์รี เกรย์ หัวหน้าสายงานเครื่องยนต์ของเครื่องบิน ของบริษัทยูไนเด็ด เทคโนโลยี จะไปเยี่ยมเยียนลูกค้าที่สำนักงานลูกค้า อย่างใกล้ชิด ในขณะที่คู่แข่งข้นไม่เคยทำเช่นนั้นเลย
นายเดวิด โอกิลวี เคยกล่าวว่า อย่าเรียกพนักงานมาที่ห้อง ทำงาน เพราะจะทำให้เขาตื่นตกใจ จงออกไปหาพนักงาน จะทำให้ สามารถสัมผัสเนี้อหาที่แท้จริงของงาน และเป็นโอกาสที่พนักงานจะได้ รู้จักกับผู้บริหาร แว่นตากันแดด
นายเอ็ด คาร์ลสัน แห่งบริษัทยูไนเด็ดแอรไลน์ เรียกวิธีเช่นนี้ว่า การบริหารงานแบบมองเห็นความเป็นจริง ด้วยการเดินทางเป็นระยะ ๒๐๐,๐๐๐ ไมล์ต่อปี เขาจะสัมผัสมือพนักงานทุกคนที่พบ ทำให้เกิด ความคุ้นเคย พนักงานก็กล้าที่จะแสดงความคิดเห็นจริง ๆ ออกมาให้เขา ริบรู้ข้อสำค้ญด้องแสดงความจริงใจว่านั่นไม่ใช่วิธีการจับผิดหากแต่เป็น ความปรารถนาของเขาจริง ๆ ที่จะได้พบได้คุ้นเคยและได้รับรู้ปัญหา
มีหัวหน้าประเภทหนึ่งครับที่ชอบทำร้ายคนอื่นทางวาจา วันไหน ไม่ได้ด่าลูกน้อง วันนั้นท้องขึ้นครับ
ลูกน้องทำงานไม่เสร็จตามกำหนด ยงไม่ทันไต่ถามสาเหตุ หัวหน้าเล่นงานก่อนแล้วว่า "ทำงานชุ่ยอย่างนี้ จะเอาต้วรอดไต้ยังไง"
ลูกน้องมีป้ญหาเกิดขึ้นในระหว่างการปฏิบดงานหัวหน้าบอกว่า "คุณสร้างปัญหาขึ้นมาเอง คุณก็ต้องแก้เอง อย่ามายุ่งกับผม" แว่นกันแดด
ลูกน้องมีเรื่องขัดแย้งกับหน่วยงานอื่น หัวหน้าว่า "มีกันอยู่ไม่ กี่คนแค่นี้ทะเลาะกันด้วยหรือ"
หลายครั้งหลายหนปัญหาที่เกิดขึ้นด้นตอของปัญหาคือหัวหน้า คนนั้นนั่นแหละครับ อนุมัติงานไปแล้ว ผลออกมาไม่ดีก็โยนความผิด ให้ลูกน้องก่อน เพราะวิธีเช่นนี้ทำให้ดูเหมือนว่าตนเองไม่ต้องรับผิดชอบ ต้วย ลูกน้องที่หัวอ่อนอาจจะยอมตามไต้แต่ถ้าหากลูกน้องที่เป็นคนจริง หัวหน้าก็อาจต้องหงายหลังเอาบ้างเหมือนกัน
นี่คือปัญหาวิธีการปฏิบตต่อลูกน้องครับ
ถ้าเป็นหัวหน้าที่มุ่งความสะใจตนเองในการไต้ด่าลูกน้อง ก็ต้อง พบเหตุการณ์แบบนี้ม่อย ๆ ใครเป็นลูกน้องหัวหน้าแบบนี้ก็รับกรรมไป
หัวหน้าที่ดี เมื่อเกิดปิญหาขึ้น เขาจะมุ่งไปสู่ตัวงานเป็นลำดับ แรกครับ
ปัญหานั้นเกิดจากอะไร ถ้าเกิดจากเหตุสุดวิสัย เขาจะมองข้าม
แว่นตากันแดด
วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2558
เลี้ยงชีพไม่ต้องห่วงอะไร
นอกเหนือจากการทำงานเพื่อให้ได้เงินมาเป็นปัจจัยในการ ดำรงชีวิตอยู่ ความต้องการอีกอย่างหนึ่งของคนก็คือ ต้องการความ มั่นคงในการทำงาน
ความมั่นคงในที่นี้คือการมองออกจากต้วเอง คือมองไป ที่องค์การที่สังก้ดหลายคนจึงอยากทำราชการ เพราะราชการให้ ความรูสึกที่มั่นคงดี เข้าทำราชการไต้ก็เท่ากับฝากชีวิตไวไต้ปลดเกษียณ ก็มีบำนาญเลี้ยงชีพไม่ต้องห่วงอะไร แว่นกันแดด
ถ้าไม่ไต้เข้าราชการ ก็ขอให้ไต้อยู่รัฐวิสาหกิจที่ดี ๆ เช่น การไฟฟ้าฝ่ายผลิต หรือการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย หรือมิฉะนั้น ก็ขออยู่บริษัทใหญ่ๆ ที่มีหล'กฐานมั่นคง เช่น ปูนชีเมนดํไทย ธนาคาร กรุงเทพ การบินไทย เป็นต้น เพราะบริษัทเหล่านี้แลดูมั่นคงดี
นี่คือทัศนะที่คนเราฝากความมั่นคงไว้กับองค์การ
เรามามองความมั่นคงกันในแง่มุมใหม่ คือความมั่นคงที่เกิดขึ้น ในจิตใจของเราเอง
แม้จะอยู่บริษัทเล็กที่สุดก็สามารถมีความมั่นคงไต้ แว่นตากันแดด
ความมั่นคงที่ว่านี้ ประกอบด้วย ๒ อย่างที่สำคัญคือความ สามารถกับคุณธรรม
ใครก็ตามที่สามารถสั่งสมความสามารถในการทำงานไว้มากๆ และสั่งสมคุณธรรมไว้กำกับการดำเนินชีวิตของตนเอง ย่อมเท่ากับ
บนเส้นทางสู่ความสำเร็จที่กำลงก้าวเดินอยู่นั้น ย่อมมีโอกาส พลาดพลั้งกันไต้ทุกคนนะครับ ในเมื่อ "สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ ยังรู้พลั้ง สองขาโด่เด่ก็ต้องเซไปบ้าง" เป็นธรรมดา
แต่ทุกครั้งที่ล้มลง หรือชนกำแพงเข้าก็จะให้บทเรียนใหม่ที่ ทำให้ต้องปรับตัว และหาวิธีการใหม่มาใช้เพื่อเบิกทางไปสู่ที่หมาย เบี้องหน้า
การกระทำที่ถูกต้อง จะถูกบนทึกลงไปในสมองครั้งใหม่ เพราะ ว่าการเรียนรูไต้เกิดขึ้นและการจัดรูปแบบของการทำงานใหม่ก็จะเกิด ตามมาแว่นตา
ในหนังสือ กฎทองแห่งความสำเร็จ ไต้แนะนำไว้ว่า
๑. จงมีภาพที่แน่นอนแจ่มชด ไม่ใช่เพียงความปรารถนาที่สลัว รางของสิ่งที่ท่านลัองการ
๒. ตั้งเปีาหมายและกระทำสนองมันไปทีละข้อ
๓. เรียนรู้จากความล้มเหลว
๔. เคลื่อนไหวเสมอ อย่าหยุดนิ่งเป็นอนขาด
๕. จงทำในสิ่งที่ใหญ่ขึ้นและดีขึ้นอีกเล็กน้อยเสมอ
๖. อย่าดกเป็นเหยื่อของการนินทาว่าร้ายหรือการกล่าว ถ้อยคำที่ทำให้ท่านรู้สึกตํ่าต้อยลงไป
๗. จำไว้ว่า ความสำเร็จมิไต้เกิดขึ้นชั่วข้ามคืนแว่นกันแดด
ซึ่งควรเสนอสู่ประชาชน
คนเรามีปากเพื่อทำหน้าที่สองอย่าง หนึ่งคือกิน ล'องคือพูด นี่เป็นหน้าที่หลักครับ
เรื่องกินนั้นแน่นอน ถึงเวลาหิวเมื่อไร ก็ต้องกินเมือนั้น บางที ไม่หิวก็ยังกินเพราะความอยากกิน
ส่วนเรื่องพูดนั้น แล้วแต่บุคคลครับ บางคนพูดมากไม่ยอมหยุด บางคนพูดน้อย บางคนไม่ยอมพูดเอาเสียเลย แว่นตากันแดด
เร็ว ๆ นี้ ผมร่วมกับเพื่อนตั้งบริษัทขายบริการในการสรัาง ภาพลักษณให้กับบริษัท ให้กับองค์การที่ต้องการพ้ฒนาภาพลักษณ์ ตนเองให้เห็นว่าสินค้า บริการ หรือแม่'แต่บริษัทหรือองค์การนั้นๆ มีคุณ ค่าที่น่าสนใจ ซึ่งควรเสนอสู่ประชาชน แว่นตา
พบกับเพื่อนนักธุรกิจ ผมก็คุยให้ฟังว่า ผมมีบริการอย่างนี้ธุรกิจ ของเขาถ้าหากไต้สร้างภาพลักษณ์ไปในแนวไหนต้วยสื่อประชาสมพันธ์ อย่างไร ก็จะทำให้เกิดคุณค่าทางลังคมขึ้นมา
ในที่สุด เพื่อนคนนี้ก็กลายเป็นลูกค้าของบริษัทผมไป เพราะเขา เห็นว่าเขาจะไต้รับผลประโยชน์คุ้มค่า
พูดอย่างนี้ขึ้นมาไม่ใช่ต้องการคุยว่าผมเก่งกาจอะไรครับ ผม อยากจะเสนอท่านว่า ทุกขณะ ทุกย่างก้าว เราสามารถจะขายตัวเองไต้ นักธุรกิจบางคนไม่ยอมเผยตัวเองว่าทำธุรกิจอะไร คือพอใจในสภาพ อันมีขอบเขตจำกัดของตนเอง อยู่กับใครก็ไม่ยอมพูด ไม่ยอมแนะนำ แว่นกันแดด
ระหว่างการเดินทางไกลกลางทะเลทรายของเจ้าชายแขกผู้ ทรงอำนาจพระองค์หนึ่ง ปรากฏว่าไต้สูญเสียม้าไป ๑ ตัว เจ้าชาย ออกคำสั่งให้ทหารคนสนิทไปเลือกม้าพนธุดีมาแทน
ในที่สุดไต้ม้าสองตัวมาพร้อมกับเจ้าของม้าสองคน เจ้าของม้า ต่างเกี่ยงกัน โดยอ้างว่าม้าของตนแก่แล้วและอ่อนแอ ไม่เหมาะกับ กองคาราวานของเจ้าชาย ทั้งนี้ก็เนื่องจากเจ้าของม้าต่างไม่อยากจะให้ ม้าของตนไปกับเจ้าชาย
เจ้าชายจึงร้'บสั่งว่า "เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ลองแข่งกันดูซิ แล้ว ข้าจะเลือกเอาตัวที่ชนะ"
นายทหารคนสนิทไต้ยินเช่นนั้น ก็กระซิบเจ้าชายว่า "ขอเดชะ วิธีนี้เราไม่มีทางรูใต้เลยว่าม้าตัวไหนวิ่งเร็วกว่า เพราะเจ้าของม้าแต่ละ คนต่างก็จะดึงม้าของตนเองไว่ไม่ให้ชนะ"
เจ้าชายแขกทรงพระสรวลแล้วตอบว่า "เจ้าไม่ร้อะไร ข้ารับรอง ว่าพวกเขาจะต้องแข่งกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อเอาชนะใหได้ ทั้งนี้ก็เพราะว่าข้าจะออกคำสั่งให้เขาสลับม้ากันขี่"
นิทานเรื่องนี้หยิบยกขึ้นมาคุยกันก็เพื่อที่จะเสนอแง่มุมว่า ปัญหา ต่าง ๆ ที่ดูเหมือนว่าพบกับทางตันนั้น แท้ที่จริงเราสามารถต้นหา ทางออกให้กับปัญหานั้น ๆ ไต้ ถ้าเรารู้จักหาแง่มุมในการมองและ พยายามที่จะไปเอาชนะมันแว่นกันแดด
วันพฤหัสบดีที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558
เพื่อยกระดับจิตสำนึก ความรับผิดชอบ ของลูกน้องให้ดียิ่งขึ้น
ลูกน้องมีความรับผิดชอบตํ่า ทำอย่างไรดีครับ มอบหมายงานไปแล้ว ก็ละลายหายเหมือนคลื่นกระทบฝัง หรือถ้าจะทำ ก็ทำอย่างขอไปที ได้ผลงานตํ่ากว่ามาตรฐานมาก ลูกน้องบางคน ไม่ใช่แต่ตัวเองไม่รับผิดชอบเท่านั้น ยังพาให้
เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เสียงานไปด้วยก็มีให้เห็นทั่วไป
การชี้แจงจุดมุ่งหมาย การสอนแนะนำงาน การแกอบรมอะไร
ต่าง ๆ ก็คงด้องทำกนไปนะครับ เพื่อยกระดับจิตสำนึก ความรับผิดชอบ
ของลูกน้องให้ดียิ่งขึ้นแว่นตากันแดด
นี่ก็เป็นหน้าที่ของฝ่ายบริหารอยู่แล้ว
ยังมีอีกวิธีหนึ่งครับที่ได้ผลตรงเป้าตามต้องการ นั่นคือการตั้ง
เปิาหมายและกำหนดวิธีการ รวมทั้งกำหนดวันเวลา
นายลี ไอ เอ คอกคา นักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ชาวอเมริกันใชวิธีตั้ง * คำถามกับลูกน้องเสมอๆ ว่า
"คุณมีแผนงานที่จะทำอะไรใน ๓๐ วัน อะไรคืออันดับความ
สำคัญของคุณ คุณหวังว่าจะไดัอะไรจากแผนงานนี้และคุณจะได้มัน
มาด้วยวิธีใด"
นายลีได้ชี้ให้เห็นครับว่าวิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้องของคุณเดินตรง ไปตามเป็าหมาย และยังช่วยให้ลูกน้องของคุณเป็นคนรู้จักรับผิดชอบ ทั้งต่อเจ้านายของเขาและต่อตัวของเขาเอง
ทำธุรกิจพูดโดยรวมๆ แล้วดูจะต้องออกแรงมากกว่าทำราชการ เพราะเป็นข้าราชการนั้น เป้าหมายของการทำงานค่อนข้างจะเป็น นามธรรม มองไม่เห็นว่าผลที่เกิดจะเป็นรูปธรรมอย่างไร แต่ทำธุรกิจ นี่ด้วเลขขาดทุนกำไรมันฟัองถึงฟืมือในการทำงานครับแว่นกันแดด
ผู้บริหารจะต้องรับผิดชอบต่อเจ้าของกิจการและผู้ถือหน ถ้า ปีไหนทำกำไรไม่ถึงเป้าที่ตั้งไว้ แสดงว่าประสิทธิภาพตํ่า ปีไหนขาดทุน ก็ยิ่งส่อแสดงว่า ไม่มีความสามารถ
นักบริหารธุรกิจจึงต้องมีความรู้อย่างน้อย ๔ อย่างด้วยกันครับ
๑. ความรู้เกี่ยวกับสินค้า ต้องรู้รูปพรรณสัณฐาน นํ้าหนัก ขนาดคุณภาพ จุดดี จุดต้อย ประโยชนIช้สอย การบำรุงรักษาและอื่นๆแว่นตา
๒. ความรู้เกี่ยวกับบริษัท เช่น ระเบียบกฎเกณฑ์ นโยบาย บริษัทสายงาน การบังคับบัญชา อำนาจหน้าที่ความรับผิดชอบ เป็นต้น รวมถึงเงื่อนไขในการให้เครดิต การชำระเงินต่างๆ ต้วย
๓. ความรู้เกี่ยวกับลูกค้า เป็นเรื่องสำคัญมาก ลูกค้ามีฐานะ แค่ไหน มีอำนาจซื้อหรือไม่ ลูกค้าอยู่ที่ไหน จะเข้าถึงลูกค้าไต้อย่างไร
๔. ความรู้เกี่ยวกับคู่แข่งขัน ผู้บริหารหลายคนยังให้ความสนใจ น้อยไปกับความรู้นี้
บริษัทเรายืนอยู่ตรงไหน มีส่วนแบ่งตลาดเท่าไร จุดอ่อนจุดแข็ง
แว่นตา
เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เสียงานไปด้วยก็มีให้เห็นทั่วไป
การชี้แจงจุดมุ่งหมาย การสอนแนะนำงาน การแกอบรมอะไร
ต่าง ๆ ก็คงด้องทำกนไปนะครับ เพื่อยกระดับจิตสำนึก ความรับผิดชอบ
ของลูกน้องให้ดียิ่งขึ้นแว่นตากันแดด
นี่ก็เป็นหน้าที่ของฝ่ายบริหารอยู่แล้ว
ยังมีอีกวิธีหนึ่งครับที่ได้ผลตรงเป้าตามต้องการ นั่นคือการตั้ง
เปิาหมายและกำหนดวิธีการ รวมทั้งกำหนดวันเวลา
นายลี ไอ เอ คอกคา นักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ชาวอเมริกันใชวิธีตั้ง * คำถามกับลูกน้องเสมอๆ ว่า
"คุณมีแผนงานที่จะทำอะไรใน ๓๐ วัน อะไรคืออันดับความ
สำคัญของคุณ คุณหวังว่าจะไดัอะไรจากแผนงานนี้และคุณจะได้มัน
มาด้วยวิธีใด"
นายลีได้ชี้ให้เห็นครับว่าวิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้องของคุณเดินตรง ไปตามเป็าหมาย และยังช่วยให้ลูกน้องของคุณเป็นคนรู้จักรับผิดชอบ ทั้งต่อเจ้านายของเขาและต่อตัวของเขาเอง
ทำธุรกิจพูดโดยรวมๆ แล้วดูจะต้องออกแรงมากกว่าทำราชการ เพราะเป็นข้าราชการนั้น เป้าหมายของการทำงานค่อนข้างจะเป็น นามธรรม มองไม่เห็นว่าผลที่เกิดจะเป็นรูปธรรมอย่างไร แต่ทำธุรกิจ นี่ด้วเลขขาดทุนกำไรมันฟัองถึงฟืมือในการทำงานครับแว่นกันแดด
ผู้บริหารจะต้องรับผิดชอบต่อเจ้าของกิจการและผู้ถือหน ถ้า ปีไหนทำกำไรไม่ถึงเป้าที่ตั้งไว้ แสดงว่าประสิทธิภาพตํ่า ปีไหนขาดทุน ก็ยิ่งส่อแสดงว่า ไม่มีความสามารถ
นักบริหารธุรกิจจึงต้องมีความรู้อย่างน้อย ๔ อย่างด้วยกันครับ
๑. ความรู้เกี่ยวกับสินค้า ต้องรู้รูปพรรณสัณฐาน นํ้าหนัก ขนาดคุณภาพ จุดดี จุดต้อย ประโยชนIช้สอย การบำรุงรักษาและอื่นๆแว่นตา
๒. ความรู้เกี่ยวกับบริษัท เช่น ระเบียบกฎเกณฑ์ นโยบาย บริษัทสายงาน การบังคับบัญชา อำนาจหน้าที่ความรับผิดชอบ เป็นต้น รวมถึงเงื่อนไขในการให้เครดิต การชำระเงินต่างๆ ต้วย
๓. ความรู้เกี่ยวกับลูกค้า เป็นเรื่องสำคัญมาก ลูกค้ามีฐานะ แค่ไหน มีอำนาจซื้อหรือไม่ ลูกค้าอยู่ที่ไหน จะเข้าถึงลูกค้าไต้อย่างไร
๔. ความรู้เกี่ยวกับคู่แข่งขัน ผู้บริหารหลายคนยังให้ความสนใจ น้อยไปกับความรู้นี้
บริษัทเรายืนอยู่ตรงไหน มีส่วนแบ่งตลาดเท่าไร จุดอ่อนจุดแข็ง
แว่นตา
หนักหน่อยก็ภาคทัณฑ์เอาไว้
สมชายกำลังขยับปากกาเขียนโครงการใหม่ที่เจ้านายมอบหมาย
ให้ทัน
บังเอิญจะต้องค้นเอกสารเก่ามาอ้างอิง ก็พบว่าเอกสารของตน จัดไม่เป็นระเบียบ วางสุมๆ ไว้ ไม่แยกแยะใส่แฟ้มให้หาง่าย จึงหัน ไปจัดแฟ้มของตัวใหม่ ใช้เวลาไปตลอดเช้าในการจัดแฟิม
ตกม่ายเพื่อนโทรศัพท์มาหาขอมาคุยด้วยจึงนั่งคุยเรื่องส่วนตัว กับเพื่อนสักชั่วโมงหนึ่ง พอเพื่อนไปแล้ว เปิดลิ้นชักโต๊ะออกมาจะหยิบ กล่องนามบัตร ก็พบว่าในลิ้นชักมีข้าวของเกะกะเต็มไปหมด จึงใช้เวลา รื้อลิ้นชักใหม่ทั้ง ๓ ลิ้นชัก หมดไปอีก ๑ ชั่วโมง
เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มหนึ่งปกขาดกะรุ่งกะริ่ง จึงตกลงใจ ไปหยิบสกอดเทปมาจัดแจงซ่อมปกหนังสือให้เรียบร้อย ห่อปกใหม่อย่างดี แว่นตากันแดด
เห็นจดหมายเพื่อนวางอยู่บนโต๊ะ ๒ จันแล้วบังไม่ได้ตอบสักที จึงจัดแจงรีบตอบจดหมาย
ดูเผินๆ สมชายก็เป็นคนขยันดีนะครับ ทำทุกอย่างที่ขวางหน้า ไม่ว่างานเล็ก งานใหญ่ สำคัญไม่สำคัญ ขอไหได้ทำ
งานก็เสร็จละครับแต่ไม่ใช่งานหลักที่เสร็จ กลายเป็นงานย่ออ งานที่ไฝสำคัญ ไฝเร่งด่วน
จะต้องเอาเช็คเข้าบัญชีธนาคารให้ทันก่อน ๑๐ นาฬิกา กลับไป
พนักงานทำผิด ขาดความรับผิดชอบ ทำงานออกนอกแนว ปฏิบัติที่วางไว้ เกิดผลเสียต่อบริษัท สิ่งที่ผู้จัดการถนัดทำคือ เรียก พนักงานมาเตือน หนักหน่อยก็ภาคทัณฑ์เอาไว้
การตักเตือนแต่เพียงอย่างเดียวบังไม่พอครับ เพราะไม่ไต้ก่อ ให้เกิดความเติบโตทางสติปัญญาอะไรขึ้นมา สิ่งที่ควรจะตามมาต่อจาก การตักเตือนคือ วิธีที่ถูกต้องเป็นอย่างไรแว่นกันแดด
ผู้จัดการจะต้องมั่นใจด้วยว่า สิ่งที่ตนสอนและแนะนำไปนั้น เกี่ยวข้องกับการปรับปรุงความสามารถของพนักงานให้มีมากขึ้นตังนั้น วิธีสอนแนะนำจึงต้องการคำอธิบายที่ละเอียดชัดเจน
เมื่อสอนและแนะนำไปแล้ว พนักงานรับปากแต่คำว่า "ครับ" ก็ยังแน่ใจไม่ไต้ว่าเขาเข้าใจแล้ว เพราะเขาอาจจะครับอย่างขอไปทีก็ไต้แว่นตา
ตังนั้น ผู้จัดการจึงต้องเปิดโอกาสให้พนักงานออกความเห็น โต้แย้งไต้เพื่อให้เขาไต้รับการชี้แจงที่ละเอียดแจ่มแจ้งยิ่งขึ้นไปอีก
เมื่อตักเตือนและแนะนำไปแล้ว ผู้จัดการยังจะต้องติดตามผล ด้วยว่า เขาได้ปฏิบตตามคำแนะนำหรือเปล่า ผลเป็นอย่างไร ต้องรู้จัก ชมเชย ถ้าเห็นเขาทำงานไต้ดีขึ้น ที่สำคัญก็คือ ผู้จัดการจะต้องเชื่อมั่น ว่าสิ่งที่สอนและแนะนำไปนั้นจะเป็นผลดี ถ้าไม่เชื่อมั่นเช่นนี้แล้ว พนักงานก็จะไม่มีความมั่นใจในผู้จัดการคนนั้นไต้
แว่นกันแดด
ให้ทัน
บังเอิญจะต้องค้นเอกสารเก่ามาอ้างอิง ก็พบว่าเอกสารของตน จัดไม่เป็นระเบียบ วางสุมๆ ไว้ ไม่แยกแยะใส่แฟ้มให้หาง่าย จึงหัน ไปจัดแฟ้มของตัวใหม่ ใช้เวลาไปตลอดเช้าในการจัดแฟิม
ตกม่ายเพื่อนโทรศัพท์มาหาขอมาคุยด้วยจึงนั่งคุยเรื่องส่วนตัว กับเพื่อนสักชั่วโมงหนึ่ง พอเพื่อนไปแล้ว เปิดลิ้นชักโต๊ะออกมาจะหยิบ กล่องนามบัตร ก็พบว่าในลิ้นชักมีข้าวของเกะกะเต็มไปหมด จึงใช้เวลา รื้อลิ้นชักใหม่ทั้ง ๓ ลิ้นชัก หมดไปอีก ๑ ชั่วโมง
เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มหนึ่งปกขาดกะรุ่งกะริ่ง จึงตกลงใจ ไปหยิบสกอดเทปมาจัดแจงซ่อมปกหนังสือให้เรียบร้อย ห่อปกใหม่อย่างดี แว่นตากันแดด
เห็นจดหมายเพื่อนวางอยู่บนโต๊ะ ๒ จันแล้วบังไม่ได้ตอบสักที จึงจัดแจงรีบตอบจดหมาย
ดูเผินๆ สมชายก็เป็นคนขยันดีนะครับ ทำทุกอย่างที่ขวางหน้า ไม่ว่างานเล็ก งานใหญ่ สำคัญไม่สำคัญ ขอไหได้ทำ
งานก็เสร็จละครับแต่ไม่ใช่งานหลักที่เสร็จ กลายเป็นงานย่ออ งานที่ไฝสำคัญ ไฝเร่งด่วน
จะต้องเอาเช็คเข้าบัญชีธนาคารให้ทันก่อน ๑๐ นาฬิกา กลับไป
พนักงานทำผิด ขาดความรับผิดชอบ ทำงานออกนอกแนว ปฏิบัติที่วางไว้ เกิดผลเสียต่อบริษัท สิ่งที่ผู้จัดการถนัดทำคือ เรียก พนักงานมาเตือน หนักหน่อยก็ภาคทัณฑ์เอาไว้
การตักเตือนแต่เพียงอย่างเดียวบังไม่พอครับ เพราะไม่ไต้ก่อ ให้เกิดความเติบโตทางสติปัญญาอะไรขึ้นมา สิ่งที่ควรจะตามมาต่อจาก การตักเตือนคือ วิธีที่ถูกต้องเป็นอย่างไรแว่นกันแดด
ผู้จัดการจะต้องมั่นใจด้วยว่า สิ่งที่ตนสอนและแนะนำไปนั้น เกี่ยวข้องกับการปรับปรุงความสามารถของพนักงานให้มีมากขึ้นตังนั้น วิธีสอนแนะนำจึงต้องการคำอธิบายที่ละเอียดชัดเจน
เมื่อสอนและแนะนำไปแล้ว พนักงานรับปากแต่คำว่า "ครับ" ก็ยังแน่ใจไม่ไต้ว่าเขาเข้าใจแล้ว เพราะเขาอาจจะครับอย่างขอไปทีก็ไต้แว่นตา
ตังนั้น ผู้จัดการจึงต้องเปิดโอกาสให้พนักงานออกความเห็น โต้แย้งไต้เพื่อให้เขาไต้รับการชี้แจงที่ละเอียดแจ่มแจ้งยิ่งขึ้นไปอีก
เมื่อตักเตือนและแนะนำไปแล้ว ผู้จัดการยังจะต้องติดตามผล ด้วยว่า เขาได้ปฏิบตตามคำแนะนำหรือเปล่า ผลเป็นอย่างไร ต้องรู้จัก ชมเชย ถ้าเห็นเขาทำงานไต้ดีขึ้น ที่สำคัญก็คือ ผู้จัดการจะต้องเชื่อมั่น ว่าสิ่งที่สอนและแนะนำไปนั้นจะเป็นผลดี ถ้าไม่เชื่อมั่นเช่นนี้แล้ว พนักงานก็จะไม่มีความมั่นใจในผู้จัดการคนนั้นไต้
แว่นกันแดด
สวัสดิการของเรายังไม่ดีเท่าบริษัทอื่น
มีประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับการรับคนเข้าทำงานใหม่ ที่มัก จะเสียใจภายหลังว่า "เขาไม่ดีอย่างที่คิด" "เขาไม่เก่งอย่างที่หวัง" - ทั้งนี้เพราะกระบวนการในการคัดเลือกคนที่ใช้อยู่ในปัจจุบันไม่อาจ ตดสินได้แม่นยำเต็มที่
พนักงานใหม่จำนวนมาก เมื่อตอนสัมภาษณ์ก็รับปากรับคำได้
ทุกอย่าง
ทำงานเกินเวลาได้มั้ย-ได้ครับ
เงินเดือนตํ่ากว่ามาตรฐานมีปัญหาไหม - ไม่เป็นไรครับ
ออกต่างจังหวัดนานๆ จะมีปัญหากับครอบครัวไหม - ไม่มี
ปัญหาครับ
ห้องทำงานแคบไปหน่อยนะ - เรื่องเล็กครับ สวัสดิการของเรายังไม่ดีเท่าบริษัทอื่น - ไม่สำคัญครับ เรียกว่าสามารถจะรับได้ทุกอย่าง จนแทบจะไม่รับเงินเดือนเลย
ก็คงจะเอา ขอแต่เพียงให้1ด้ทำงานก็พอใจแว่นตากันแดด
ระยะทดลองงานสามเดือนนี่ เอาการเอางานที่สุดครับ ทำงาน
ยังกับพายุบุแคม เรียกว่าไม่ไล่ไม่อยากกลับบ้านกันทีเดียว
ทันทีที่ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำเท่านั้นแหละ
ลวดลายก็เริ่มแสดงออกตั้งแต่วันแรกที่ได้รับบรรจุทำงานเลย คนคนเดียวกัน
เพื่อนร่วมสถาบันศึกษาเก่าของผมรํ่ารัองจะจัดงานสังสรรค์ มาหลายปีแล้ว จนแล้วจนรอดก็ยังจัดไม่ได้สักที เพราะมัวแต่คิดและ "ว่าจะ" จัดกัน วันหนึ่งได้เจอเพื่อนในงานศพ เพื่อนก็ปรารภว่า อยากจะจัด ทำอย่างไรดีแว่นตา
ผมรีบเปิดปฏิทินดูวันเวลาที่สะดวกของผมแล้วกำหนดลงไปว่า เย็นวันที่เท่าไร วันอะไร เพื่อนผมตกลงด้วย แล้วก็ช่วยกันทำงาน ปรากฏว่าเป็นการชุมนุมร่นที่มีเพื่อนมามากที่สุดกว่าครั้งใด ๆ ที่ผ่านมา
งานมันเริ่มเดินตั้งแต่มีกำหนดวันที่แน่นอนครับ ถ้าไม่ได้ กำหนดวัน ปานนี้ก็ยังไม่ได้จัด กำหนดวันลงไปแล้วทุกอย่างก็จะตามมา ได้วันแล้วต้องหาสถานที่ ได้สถานที่แล้วด้องออกจดหมายเวียน ด้อง โทรศัพท์ตาม ต้องวางแผนว่าจะจัดงานวันนั้นอย่างไร สภาพบังคับให้ ทำงานมันเริ่มจากมีกำหนดวันที่แน่นอนนั่นเองแว่นกันแดด
มีหลายคนยังทำงานกนโดยไม่กำหนดวันเวลา คิดจะทำอะไร สักอย่างหนึ่งก็ได้แต่คิดได้แต่ฝ็นอยู่นั่นแล้วเมื่อไม่มีกำหนดเวลาก็ปล่อย เลยตามเลย ไม่เสร็จก็ไม่เป็นไร ไม่ทำก็ไม่เป็นไร ผลงานจึงเกิดไม่ได้
แม้แต่ในที่ประชุมขององค์การของบริษทของสมาคมหลายแห่ง ที่ผมไต้พบมา มีการเสนอแผนงานสวยหรูน่าสนใจมาก แต่ไม่บอกว่า จะทำเสร็จเมื่อไร แล้วในที่สุดงานนั้นก็ไม่ไต้ทำครับ
ผู้จัดการหรือประธานในที่ประชุมที่ทำงานเป็นเขาจัดตั้งคำถาม
แว่นกันแดด
พนักงานใหม่จำนวนมาก เมื่อตอนสัมภาษณ์ก็รับปากรับคำได้
ทุกอย่าง
ทำงานเกินเวลาได้มั้ย-ได้ครับ
เงินเดือนตํ่ากว่ามาตรฐานมีปัญหาไหม - ไม่เป็นไรครับ
ออกต่างจังหวัดนานๆ จะมีปัญหากับครอบครัวไหม - ไม่มี
ปัญหาครับ
ห้องทำงานแคบไปหน่อยนะ - เรื่องเล็กครับ สวัสดิการของเรายังไม่ดีเท่าบริษัทอื่น - ไม่สำคัญครับ เรียกว่าสามารถจะรับได้ทุกอย่าง จนแทบจะไม่รับเงินเดือนเลย
ก็คงจะเอา ขอแต่เพียงให้1ด้ทำงานก็พอใจแว่นตากันแดด
ระยะทดลองงานสามเดือนนี่ เอาการเอางานที่สุดครับ ทำงาน
ยังกับพายุบุแคม เรียกว่าไม่ไล่ไม่อยากกลับบ้านกันทีเดียว
ทันทีที่ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำเท่านั้นแหละ
ลวดลายก็เริ่มแสดงออกตั้งแต่วันแรกที่ได้รับบรรจุทำงานเลย คนคนเดียวกัน
เพื่อนร่วมสถาบันศึกษาเก่าของผมรํ่ารัองจะจัดงานสังสรรค์ มาหลายปีแล้ว จนแล้วจนรอดก็ยังจัดไม่ได้สักที เพราะมัวแต่คิดและ "ว่าจะ" จัดกัน วันหนึ่งได้เจอเพื่อนในงานศพ เพื่อนก็ปรารภว่า อยากจะจัด ทำอย่างไรดีแว่นตา
ผมรีบเปิดปฏิทินดูวันเวลาที่สะดวกของผมแล้วกำหนดลงไปว่า เย็นวันที่เท่าไร วันอะไร เพื่อนผมตกลงด้วย แล้วก็ช่วยกันทำงาน ปรากฏว่าเป็นการชุมนุมร่นที่มีเพื่อนมามากที่สุดกว่าครั้งใด ๆ ที่ผ่านมา
งานมันเริ่มเดินตั้งแต่มีกำหนดวันที่แน่นอนครับ ถ้าไม่ได้ กำหนดวัน ปานนี้ก็ยังไม่ได้จัด กำหนดวันลงไปแล้วทุกอย่างก็จะตามมา ได้วันแล้วต้องหาสถานที่ ได้สถานที่แล้วด้องออกจดหมายเวียน ด้อง โทรศัพท์ตาม ต้องวางแผนว่าจะจัดงานวันนั้นอย่างไร สภาพบังคับให้ ทำงานมันเริ่มจากมีกำหนดวันที่แน่นอนนั่นเองแว่นกันแดด
มีหลายคนยังทำงานกนโดยไม่กำหนดวันเวลา คิดจะทำอะไร สักอย่างหนึ่งก็ได้แต่คิดได้แต่ฝ็นอยู่นั่นแล้วเมื่อไม่มีกำหนดเวลาก็ปล่อย เลยตามเลย ไม่เสร็จก็ไม่เป็นไร ไม่ทำก็ไม่เป็นไร ผลงานจึงเกิดไม่ได้
แม้แต่ในที่ประชุมขององค์การของบริษทของสมาคมหลายแห่ง ที่ผมไต้พบมา มีการเสนอแผนงานสวยหรูน่าสนใจมาก แต่ไม่บอกว่า จะทำเสร็จเมื่อไร แล้วในที่สุดงานนั้นก็ไม่ไต้ทำครับ
ผู้จัดการหรือประธานในที่ประชุมที่ทำงานเป็นเขาจัดตั้งคำถาม
แว่นกันแดด
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)